CiCERONE TRAVEL

Biz ve dünyanın benim bildiğim kadarlık kısmı Ermenistan’a „Ermenistan/Armenia“ der, Ermenliere de „Ermeni/Armenian“. Ama Türkiye’nin bu „en uzak“ komşusu kendisine „Hayastan“ demekte. Bireylerine de „Hay“ diyorlar kendi dillerinde ve kültürlerinde. Pek bilinmeyen bir konudur bu. Günümüz Ermenistan’ının oluşma sürecinde önemli bir adım atmış olduğuna inanılan efsanevi kahraman ve ilk patrik ise, Ermenilerin atası Hayk. Onun hikâyesini tarihçi Horenli Musa’dan (M.S. 410 ile

Dünyada Hristiyanlığa topluca geçen ve devlet dini olarak kabul eden ilk halk olan Ermenilerin arasında bugün hâlâ ateşe ya da güneşe tapan Paganlar var. Dağ, taş, her yer kilise, her yer “haçkar” iken, Zerdüşt dininin Ermenistan’da hâlâ taraftarı olduğunu, hatta son yıllarda organize olduklarını öğrendiğimde çok şaşırmıştım. Zerdüştlük İran’da olduğu gibi Ermenistan’da da varlığını sürdürüyormuş meğer. Yasak değilmiş, ama görmezden geliniyormuş. Garni tapınağı Ermenilerin

Zindandan gelen aydınlık. Khor Virap, Ermenice "derin zindan" anlamına geliyor ve tam Türkiye sınırında, onyedinci yüzyıldan kalma bir manastır ve kilisenin adı. Burası aynı zamanda bir hac merkezi. Yeşil ovada birkaç yüz metre ileride Türkiye sınır hattı ve Türk sınır köyleri Yukarı Çiftlik ve Aşağı Çiftlik görülüyor. Ve o ünlü fotoğraf hep burada çekiliyor: Arkada her daim karlarla kaplı kubbesiyle Ağrı Dağı, ön planda Khor Virap Manastırı. Efsaneye göre Ermenilere Hırist

Ülkemizin en doğusunda çok yüksek bir dağ var, eski bir yanardağ: Ağrı, ya da dünyanın bildiği ismiyle Ararat, beş bin küsur metre yükseklikte bu efsanevi dağ. Bu dağın diğer tarafında, doğusunda bir sınır komşumuz var: Ermenistan. Pek sevişmediğimiz bir komşu ülke. Tarihsel olayların bugüne yansıyan politik nedenleri var bu karşılıklı devletlerarası itiş kakışta. Ama Ermenistan gidilesi ve görülesi bir ülke. Devletler birbirini tanımadığından sınır kapısında, yani havaalanın