Eyüp gezisi vardı dün yine. Gezi bitimine doğru, bu defa, önünden geçeyim diye dönüş yolunu değiştirdim. Gördüğüm en zarif Osmanlı türbelerinden. Sultan V. Mehmet Reşat'ın sağlığında Mimar Kemalettin’e yaptırdığı bu türbe aynı zamanda en son Osmanlı Padişah türbesi diye biliniyor.

Sultan Abdülmecid'in şehzadesi Mehmet Reşat, ağabeyi Sultan II. Abdülhamid, İttihatçılar tarafından tahttan indirilince 65 yaşında tahta çıkıyor. Ağabeyinin iktidarı döneminde, Dolmabahçe Sarayı'nın Veliahtlık Dairesi'nde, devamlı kontrol altında tutulduğundan hep kapalı bir hayat yaşamış. Seyrek olarak Balmumcu Çiftliği'ne gitmesine izin verilmekle birlikte, başkalarıyla görüşmesi ve İstanbul'da gezinmesi yasaklanmış. Yabancı dillere ve okumaya meraklı olduğu, uzun şehzadelik devrinin çoğunu okumakla geçirdiği, Farsça, Arapça ve Fransızcayı mükemmel şekilde öğrendiği yazıyor.

Gözleri mavi olduğundan kendine nazar değeceğinden korkan ağabeyi II. Abdülhamid'in onunla karşı karşıya görüşmekten hep kaçınmış olması da oldukça ilginç. Değişen pek bir şey olmamış anlaşılan; bugün olduğu gibi o zamanlar da "fikri hür vicdanı hür" insanlar tarafından yönetilirmişiz!

Türbenin giriş kapısı Haliç tarafına bakıyor. Zamanında Haliç kıyısında olduğundan, sandalların yanaşabilmesi için önünde babalarla desteklenmiş bir de rıhtımı bulunuyormuş. 1986'da önünden kazıklı bir yol geçirilince, türbenin bu bölümleri toprak altında kalmış. Bahçesine girilen demir kapı -yukarıdaki fotoğrafı çektiğim yer- zincirle bağlanarak kapatılmış, türbe maalesef ziyarete açık değil. Yolunuz düşerse, kapının önünden de olsa durup bir bakmaya değer derim ben.

http://www.stinpoli.com/2017/01/sultan-v-mehmet-resat-turbesi-eyup.html#more