Avrupalıların “Büyük Türk” dedikleri II. Mehmet, fethettiği Konstantinopolis’e işte buradan girmiş. Edirnekapı’dan. Burada biraz durup düşünmek gerekir. Sulukule adı verilen semt de burada, ama artık çehresi tamamen değişmiş. İşte burada buluşup kulaklık ve kitapçık dağıtımıyla başlıyoruz.

Yıllardır viran halde duran Edirnekapı Aya Yorgi Rum Ortodoks Kilisesi etraflı bir restorasyondan sonra artık kullanımda. Hem de Aziz Aya Yorgi’nin adıyla anılan bir ülkenin mümin vatandaşları için kullanıma sunulmuş. Burası bugün bir Gürcü Ortodoks Kilisesi. Şartlar elverdiğince kilisedeki ayini kısmen izleyeceğiz.

Sırada Aetius Sarnıcına yukarıdan bir bakış var. Salmatomruk’tan aşağı yuvarlanıp Kariye önünde uzunca bir mola vereceğiz. Mola esnasındaki genel anlatımlar bir zihinsel hazırlık olacak. Kariye Manastır Kilisesi, ya da orijinal adıyla Chora, İstanbul’un Ayasofya ile birlikte kutlanması gereken bir incidir. Burada resmedilen Kutsal Kitap sahneleri bildiklerimizin dışında ve ezber bozan cinsten. Hristiyan ilahiyatçıların dahi şaşırdıkları sahneler var. Çünkü burada kabul görmeyen “apokrif” İncillerden hikayeler anlatılıyor.

Etraflı Kariye turu ardından sur boyundan Ayvansaray’a doğru yuvarlanıyoruz. Yolda Tekfur Sarayı var. Bir İBB Müzesi olan bu mekanı da kısaca geziyoruz. Anemas hikayeleriyle Eğri Kapı üzerinden Ayvansaray’a iniyor ve açık bulduğumuz takdirde Blaherna Ayazmasında kutsal su ile yüzümüzü yıkıyoruz. Bir TV dizisine set olan bir mahallenin yaşadıklarını görmek bu sokaklarda mümkün: Çukur.

Dileyen Ayvansaray iskelesinden, dileyen Balat iskelesinden Haliç vapurlarıyla Karaköy, Üsküdar, Kadıköy yönlerine doğru dönüşe geçebilir.