Cibali-Fener-Balat-Ayvansaray hattı, İstanbul’un İstanbul olmasının coğrafî sebebi Haliç’in güney sahili, tarihi yarımadanın da kuzeyi oluyor. Konstantiniyye’nin sur sisteminden günümüze en az kalan ve en kötü halde olan bölüm burada. Çoğu İstanbullunun ihmal ettiği kadim semtler burası. Fetihten sonra Rumların Patrikhanesi buralarda yer edinmeye çalışırken tam anlamıyla oradan oraya sürülmüş. “Ekümenik Patrikhane nerede, biz de orada” şiarıyla diğer Ortodoks temsilciler de burada “elçiliklerini” açmışlar. Bir yanda da Yahudiler varmış. “Çıfıt Çarşısı”nda ticaret yapar, sinagoglarında ibadet ederlermiş. İstanbul’un “sofu” yarımadası meğer hep sofuymuş.

Yaklaşık ilk iki saati tekneyle* Karaköy-Eyüp ve Eyüp-Fener güzergahında şehrin bir o yakasında bir bu yakasında her zaman gördüğünüz binaları belki de ilk defa bu açıdan, Haliç’ten görme fırsatınız olacak; tabii açıklamalarla. İndikten sonra gerisi karadan, yürüyerek. Kiliseler, camiler, sinagoglar, okullar, Fener ve Balat semtlerinin daracık sokakları hikâye doludur...

Gönlümüzden geçenler:

Aya Nikola, Gül Camisi, Kırmızı Mektep, Yuvakimyon Okulu, Kanlı Kilise, Patrikhane ve Aya Yorgi, Demir Kilise, Çıfıt Çarşısı, Ahrida ve Yanbol Sinagogları, kıyı köşe Balat sokakları ve dahası...